Όταν θα φύγεις, θα φτιάξω ένα βαζάκι με αναμνήσεις
κι εκεί θα φυλακίσω για πάντα
τις όμορφες στιγμές
αυτές που μου χάρισες να σε θυμάμαι...
Θα βάλω μέσα άρωμα
το άρωμα του γιασεμιού,
κι έτσι δεν θα ξεχάσω την αίσθηση ευωδίας που μου άφησε η ψυχή σου
Θα βάλω κόκκους άμμου
και λίγα από τα άστρα του ουρανού
και θα ναι το «ευχαριστώ» για τις αμέτρητες γνώσεις που μου χάρισε ο νους σου
θα βάλω τραγούδια, μουσικές, στίχους και ποιήματα
απάντηση σε όλες τις σιωπές ,
αυτές που άκουγα
να φωνάζουν δυνατά
τα "γιατί" σου...
θα βάλω εξηγήσεις
γι’ αυτά που ήθελα να ξέρεις
αλλά δεν τόλμησα να στα πω ποτέ...
θα βάλω για ελπίδα μια χούφτα βότσαλα,
μήπως έτσι, κάποια μέρα
βρεις το δρόμο να γυρίσεις πίσω σε μένα...
και πριν κρύψω το βαζάκι στο σεντούκι της μνήμης μου
θα σου δώσω έναν όρκο,
«να το σφραγίσω με την υπόσχεση
πως δεν θα σε ξεχάσω ποτέ!»
κι εκεί θα φυλακίσω για πάντα
τις όμορφες στιγμές
αυτές που μου χάρισες να σε θυμάμαι...
Θα βάλω μέσα άρωμα
το άρωμα του γιασεμιού,
κι έτσι δεν θα ξεχάσω την αίσθηση ευωδίας που μου άφησε η ψυχή σου
Θα βάλω κόκκους άμμου
και λίγα από τα άστρα του ουρανού
και θα ναι το «ευχαριστώ» για τις αμέτρητες γνώσεις που μου χάρισε ο νους σου
θα βάλω τραγούδια, μουσικές, στίχους και ποιήματα
απάντηση σε όλες τις σιωπές ,
αυτές που άκουγα
να φωνάζουν δυνατά
τα "γιατί" σου...
θα βάλω εξηγήσεις
γι’ αυτά που ήθελα να ξέρεις
αλλά δεν τόλμησα να στα πω ποτέ...
θα βάλω για ελπίδα μια χούφτα βότσαλα,
μήπως έτσι, κάποια μέρα
βρεις το δρόμο να γυρίσεις πίσω σε μένα...
και πριν κρύψω το βαζάκι στο σεντούκι της μνήμης μου
θα σου δώσω έναν όρκο,
«να το σφραγίσω με την υπόσχεση
πως δεν θα σε ξεχάσω ποτέ!»
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό την αρχή μέχρι το τέλος μου θυμίζει τον πρώτο μήνα αφότου έφυγε... Μάζευα αναμνήσεις, αρώματα, τραγούδια, στιγμές, χαμόγελα, Βέβαια δεν χωρούσαν σε κανένα "βαζάκι" πολλά από αυτά χώρεσαν σε μερικές σελίδες χαρτί... άλλα σε μερικούς φακέλους σε μία άκρη του σκληρού μου δίσκου, όλα μαζί εξακολουθούν να υπάρχουν στο μυαλό μου (το μόνο που χωράει εκατομμύρια βαζάκια τεραστίου μεγέθους)... ΔΕΝ θα γυρίσει ποτέ πια.. αλλά ο όρκος είναι όρκος και οι αναμνήσεις, η μεγαλύτερη αν θες "βοήθεια" στο να τον κρατήσω για όσο η μνήμη μου λειτουργεί :)
ΑπάντησηΔιαγραφήzz-xristina (δεν ξέρω γιατί αλλά βάζει ανώνυμα την απάντησή μου)
χανομαστε με τους ανθρωπους που αγαπαμε..που καποτε ηταν στη ζωη μας και μερικες φορες που αποτελουσαν τη ζωη μας...και πραγματι αυτο που σου απομενει απο ολα αυτα που εζησες με καποιο προσωπο ειναι το ταξιδι..και οι αναμνησεις..οι αναμνησεις που σου δινουν κουραγιο να συνεχισεις το ταξιδι...
ΑπάντησηΔιαγραφήΧριστινα στο δικο σου βαζακι ισως δε χορανε τα βοτσαλα ,,,ομως το δικο σου βαζακι εχει τις πιο ομορφες αναμνησεις,τα πιο ομορφα ηλιοβασιλεματα,τις πιο γλυκες μελωδιες,τα πιο αθωα χαμογελα,πολυχρωμες στιγμες που δινουν νοημα και κουραγιο στο ταξιδι σου....
αυτο να σκεφτεσαι,που ενας ανθρωπος βρεθηκε στη ζωη σου και σου χαρισε ολα αυτα που εχεις στο "βαζακι" σου,αυτη τη στιγμη και για παντα...
(να φτιαξεις blog!)